Περίληψη

Χαρακτηριστικά

Τοποθεσία ακινήτου

Λίγα λόγια για την περιοχή του ακινήτου

Η Τριανδρία πήρε το όνομά της από την τριανδρία (τρεις άνδρες) που αποτέλεσε την ηγεσία του κινήματος Εθνικής Άμυνας που είχε έδρα τη Θεσσαλονίκη (Ελευθέριος ... Κουντουριώτης, Παναγιώτης Δαγκλής).

Το 1915 κατέφυγαν στην περιοχή πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Το 1917 κατέφυγαν πυροπαθείς της Θεσσαλονίκης, μετά την καταστροφική πυρκαγιά της 5ης Αυγούστου, που έκαψε σε έκταση 1.200 στρεμμάτων το μεγαλύτερο μέρος του ιστορικού κέντρου της πόλης. Το 1919 κατέφυγαν πρόσφυγες από την Ρωσία. Το 1922 εγκαθίστανται στην περιοχή Έλληνες πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και τη Θράκη, και έκτισαν πρόχειρα σπίτια για να στεγαστούν.

Το 1929 είχε πληθυσμό 3.000 κατοίκους και πολλά προβλήματα. Τα λεωφορεία έφταναν μέχρι το Ιταλικό νοσοκομείο (αργότερα ονομάστηκε Λοιμωδών), και οι κάτοικοι έπρεπε να περπατήσουν περισσότερο από 1 χιλιόμετρο, χωρίς να υπάρχει δρόμος, για να πάνε στα σπίτια τους. Δεν υπήρχαν υπόνομοι και οι βόθροι υπερχείλιζαν. Επίσης τα σκουπίδια ρίχνονταν πρόχειρα στις παρυφές του συνοικισμού. Έτσι οι κάτοικοι φοβόταν για "δάγκειο" ή "χολέρα" και τον εγκατέλειπαν στην πρώτη ευκαιρία.

Ο συνοικισμός βρισκόταν ανάμεσα σε δυο χαράδρες-ρεματιές. Δεν είχε δρόμους ούτε γέφυρες για να τον ενώσει με την Θεσσαλονίκη και την Τούμπα.Τον χειμώνα τα νερά από τα βουνά κατέβαιναν ορμητικά σχηματίζοντας χείμαρρους και κάνοντας πολύ δύσκολη έως αδύνατη (το βράδυ) την προσέγγιση στην Τριανδρία.

Στο συνοικισμό υπήρχε ο πρόχειρος ναός του Αγίου Σπυρίδωνος, ένα εξατάξιο δημοτικό σχολείο με διευθυντή τον Ελ. Ζλατάνο και το δημοτικό ιατρείο με τον ιατρό Μπέζα.

Το 1976, η περιοχή έχει ήδη κτιστεί τουλάχιστον κατά 80% με τετραώροφες πολυκατοικίες. Το 1983, μετά την μακρόχρονη ύπαρξη του οικισμού ως κοινότητας, συστάθηκε ως Δήμος Τριανδρίας. Το 2011 σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης ενώθηκε με τον Δήμο Θεσσαλονίκης αποτελώντας δημοτική ενότητα.[2]